فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

نوحه سر کن آسمان ، این داغ ، داغ دیگری است !

آنان {در بهشت} برادرانه، بر روی تختها، روبروی هم نشسته اند ...

 وَنَزَعْنَا مَا فِی صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ  إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِینَ

  آیه ۴۷ مبارکه حجر

 

 

  امام حسین (علیه السلام) میفرمایند:

 در زیر دیوار یکی از شهرها،لوحی پیدا شد که در آن نوشته بود:

انا الله لا اله الا انا،و محمد نبیی ،و عجبتُ لمَن أیقنَ بالموت کیفَ یَفرحُ ؟! و عجبتُ لمن أیقنَ باالقدرکیفَ یَحزنُ؟!

من خداهستم و جز من خدایی نیست، و محمد پیامبر من است ،

در شگفتم از کسی که به مرگ  یقین دارد،چگونه شادی میکند؟!

ودر شگفتم از کسی که به تقدیر یقین دارد ،چگونه غم میخورد؟!

 پ.ن:

 خداوندا شرمنده که روز به روز به شگفتی ات میافزاییم..

 

 

 راوی می گوید :
آنکه از یاران و اهل بیت امام بر گریستن از همه سزاوارتر است
جوانی است که نامش ابالفضل است
و او کسی است که با شهادتش حسین (ع) گریست.
او کسی است که برادر امام و پسر حضرت علی (ع) است
و او کسی است که حسین (ع) را تا لحظه ی آخر یاری و برادری کرد
و هیچ لحظه از او غافل نبود
و حتی وقتی به آب رسید با وجود تشنگی زیاد
از نوشیدن آب چشم پوشید...

پ.ن :
کمتر دست هایی از این دست
پیدا می شوند!

 

 

 راوی می گوید:

امام دستشان را که از خون علی اصغر
آغشته بود به سوی آسمان بردند و فرمودند :
آنچه بر سرم آورده اند
برایم قابل تحمل است
زیرا که در پیش چشم خداوند بود

پ.ن :
این یعنی تحمل این روزها در پیش چشمان خداوند!

   + سیده کوچک ; ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/٩/۱٥
comment نظرات ()